نمی خورم تا به بهشت بروم

نمی خورمتا به بهشت بروم

گردونهماهها گردید و باز نوبت ماه رمضان شد

ماهی کهبه گفته خدا برترین روزها و شبها در آن قرار دارد

ولی بحثمن چیز دیگری است

نه خوردنو نه آشامیدن

و نیت

نیتگرسنگی از اذان صبح تا مغرب

این شرطماهی است که نامش را ماه بندگی گذاشته اند یعنی رمضان

ولی آیاتا بحال فکر کرده ایم که چرا پروردگاری که از رگ کردن به انسان نزدیک تر و از مادرو پدر مهربان تر

است دستور گرسنگی داده....

آیا هدفاین بوده که نخور تا به بهشت بروی

یا امتحان

من فکر میکنم ماه رمضان یعنی ماه صبر و ماه خود داری

صبر برایآنچه خدا خواسته و خود داری برای نفس

ولی دراین بین بسیار بیهوده دهان بسته اند آنانی که با لب ترکیده از تشنگی در این ماهعزیز نه زبانشان از

گزند مردم روزه گرفته نه چشمشان به ناموس مردم روزه دار است

نه فکرشاندر پی آزار خلق روزه دار و نه دستشان از انجام گناه مبرّا

اینان فقطدهان بسته اند و نشسته اند و می پندارند

گرسنگانرا در بهشت راهی است....

و میگویند : نمی خورم تا به بهشت بروم!!!!