این هوا ، هوای دلگیریست ، فصل قلبم پاییزیست!آسمان قلبم ابری است ، دلم گرفته ، این چه دردیست ؟

ای کاش که نور دیگری میدیدیم ازکوچه عبور دیگری میدیدیمای کاش که چشمهای خویش می شستیم ازپنجره جور دیگری میدیدیم

هنگام نشاط و غم دهاتی باشیم در این همه بیش و کم دهاتی باشیمحالا که جهان دهکده ای کوچک شد ای کاش من وتو هم دهاتی باشیم

امشب نيز مثل شبهای گذشته اسمان پر ستاره است نشسته ام كنا پنجره ي منزلمان ولي اين بار به فكر فرو رفته ام با خود فكر انتهاي زندگي را ميكنم با خود مي گويم چه سرنوشتي است ميان اول و انتهاي زندگي ايا مي شود انسان از همان اول انتهاي زندگي را مشاهده كند ايا انسان مي تواند ببيند كه چه چيزهايي در بين راه است...